تبليغاتX
تراوشات یک ذهن بی مار

وقتی که فشار مفرطِ مثانه ام

 

من را مجبور کرد که سه ضربه به آن در سبز رنگ بزنم

 

فکر نمی کردم که در را

 

زنی سیاهپوست باز کند

 

و حتی به من بگوید

 

بفرمایید، دستشویی ته راهرو است

 

همان لحظه که زن مرا به درون خانه دعوت می کرد

 

من در این افکار غرق بودم:

 

چه زنی است

 

مهربان، دوست داشتنی، خوش برخورد و خوش اندام

 

وارد خانه شدم 

 

با سرعت به دستشویی مذکور نزول اجلال کردم

 

پس از اتمام عملیات

 

از زن صاحبخانه خداحافظی و تشکر کردم

 

و به صفِ راهپیمایی نژادپرستانة رفقایم بازگشتم

 

ما شعار می دادیم

 

(سیاه کثیف برگرد به خانه ات و مملکت ما را به گند نکش)

 

نتیجه:

 

گاهی اوقات مثانه های اشباع شده

 

و

 

روده های انباشته

 

تفاوت های نژادی را از بین می برند!

 

 


 اگر ۲۴ ساعت به عمرم باقی مانده باشد:

 .................................

....................:...........:::................:.:...............:.:..

:::.....................:....................:...............::::::::...........!

::::.......................::...........:....:::::..............................:...!!!

....................:.:

.

...:

رمزیه!

قرار نیست هر کاری که بخوام انجام بدم همه با خبر بشن!

 

 

 

+ تراوش شده درپنجشنبه 1387/03/30;ساعت ; توسط امیر; |

بستری خواهم گشت

 

در بسترت

 

چونان

 

رودخانه ای معتاد

 

به بسترش

 

در فکرِ صعود بودم

 

هماره

 

اما بستری برای سقوط نگستردم

 

نگستردم حتی سایه ای

 

برای روزهای محتضرِ

 

در بسترِ مرگ

 

نسپردم اوقاتم را

 

در بهشتِ مشتعلِ از آب

 

و

 

جهنمِ سرسبز از باد

 

نگشتم هرزه گردی که

 

برای شنیدن آزادی

 

تلفن های عمومی شهر را

 

اشغال می کند

 

نباریدم بر سوگواران

 

تا گریه ها زیر باران محو نشوند

 

خزیدم در غلافِ غده هایی که

 

سکوت

 

ترشح می کنند

 

و

 

پٌر کردم حفره هایِ

 

بسترِ اقیانوسِ جنون را

 

هم بستر شدم با معشوقه ای

 

چشم سبز

 

که صحرا را سبزه زار می دید!

 

و در این کارزار 

 

دیگر

 

شانه هایم مصون شده اند

 

و

 

سترون

 

در بسترِ حوادث

 

و

 

برادر شده ام با باربرهایِ برابر

 

اکنون

 

می رقصم با مرثیه ها

 

تا دَوَرانِ این دوران

 

مرا

 

در بسترت

 

بستری کند.

 

 

 توصیه ی کتاب: هایدگر:قدم اول اثر جف کالینز و هاوارد سلینا 

 

 

 

+ تراوش شده دریکشنبه 1387/03/19;ساعت ; توسط امیر; |

مچ ها گرفته می شد

 

هماره

 

در سرِ بزنگاه

 

و

 

نداهای

 

ارباب ارباب

 

فضا را تسخیر می کرد

 

خلقِ عادت

 

خرقِ عادت نام داشت

 

و

 

مرده ها

 

دنده به دنده می شدند

 

این بود

 

که توصیه و توبیخ

 

گاوصندوقی شد برای

 

نکوداشتِ

 

تمامِ دستورالعمل ها

 

این بود

 

که هیچکس

 

نتوانست

 

حتی برای عکسِ خودش سبیل بگذارد!

 

و چه بی پروا

 

جایزه بگیران

 

زیرِ آفتابِ سوزان

 

دوئل می کردند

 

تا

 

جایزة

 

دستگیری خدا را

 

ازآنِ خود کنند

 

آنها نمی دانستند

 

که کلید

 

را

 

کلانتر بلعیده است.

 

 

توصیه ی کتاب: داستان های کوتاه از آمریکای لاتین

                   جلد۱: رو به آسمان در شب

                   جلد۲: آن شب مرده ها بیرون آمدند 

 

+ تراوش شده دریکشنبه 1387/03/12;ساعت ; توسط امیر; |

عفریته

 

چرا

 

به من میگویی

 

مرا لمس نکن؟

 

باور کن

 

که مادرم مرا

 

 بدون ناخن

 

به دنیا آورده است

 

باور کن

 

که من همیشه

 

به گربه ها حسادت کرده ام

 

عزیزم

 

حتی زمانی که

 

به همقطارانم خیانت می کردم

 

ناخنی برای جویدن نداشتم

 

باید بدانی که

 

من

 

چشمان آن دشمن را

 

با سرنیزه در آوردم

 

نه با ناخن

 

آه

 

این کابوس

 

که هیچ گاه

 

خاک را

 

به چنگ نخواهم آورد

 

از دیدگانم محو نخواهد شد

 

دلبندم

 

ازوجود من که

 

خشم 

 

اظطراب

 

و ترس هایم را

 

پناهی نیست

 

نترس

 

مظطرب نشو

 

خشمگین مباش

 

بگذار تا لمست کنم.

 

 

+ تراوش شده دریکشنبه 1387/03/05;ساعت ; توسط امیر; |