تبليغاتX
تراوشات یک ذهن بی مار

هی مَرد!

 

وقتی جعبة پیتزای نیم خورده ات را

 

پس از عشقبازی

 

با میشِ شمارة ۸۹۰۰

 

بر صورتم فرو می کوبی

 

من هنوز در زباله دانم

 

پسرک!

 

زمانی که آدامسِ چسبناک

 

و نیمه جویدة بلوغِ زود رست را

 

با عصبانیتی آکنده

 

با بغض

 

بر پیشانیم می چسبانی

 

من هنوز در زباله دانم

 

 

های زن!

 

تویی که حلقة

 

زنا-شویی-ات

 

را در دهانم گٌم می کنی

 

من هنوز در زباله دانم

 

میرزا بنویس!

 

کاغذ پاره هایِ

 

تُردِ احساست

 

که از سوی ناشر طرد شده را

 

محکم در گوشم فرو نکن

 

من هنوز در زباله دانم

 

 

آبستنِ هجوم!

 

کمی رقیق تر

 

تلخی هایت را اینجا قی کن

 

من هنوز در زباله دانم

 

ببین افیون فروش

 

جفنگ نگو!

 

شرنگِ شرم

 

و سٌرنگِ سکوت را

 

پشتِ سرم پنهان مکن

 

من هنوز در زباله دانم

 

 

به به!

 

تریستانِ،هات داگ در دست

 

و

 

ایزولدة،هات چاکلت بر لب

 

کمی هات هم به من!

 

من هنوز در زباله دانم

 

هنگام شب است

 

با تو هستم

 

رفتگرِ پیر،بمان

 

اما

 

بر دیواره هایِ این قلعه

 

نشاش!

 

من هنوز در زباله دانم.

 

توصیه ی کتاب: تئاتر و اروپا از مجموعه ی تئاتر امروز جهان اثر کریستوفر مک کالو

 

 

 

 

+ تراوش شده دریکشنبه 1386/11/21;ساعت ; توسط امیر; |